ความทนต่อการรับประทานยาไซโดวูดีนเพื่อการป้องกันการถ่ายทอดเชื้อเอช ไอ วีจากมารดาสู่ทารก

ความปลอดภัยทางด้านโลหิตวิทยาของการใช้ยาไซโดวูดีนจากมารดาสู่ทารกในหญิงตั้งครรภ์ที่ติดเชื้อเอช ไอ วี-1 ในประเทศไทย: การวิเคราะห์แบบทุติยภูมิของการวิจัยแบบสุ่มตัวอย่าง

วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้คือตอบวัตถุประสงค์ปฐมภูมิเรื่องความปลอดภัยของ โครงการวิจัย PHPT-1 โดยการศึกษากระบวนการเปลี่ยนแปลงของตัวแปรทางด้านโลหิตวิทยาตามระยะเวลาการได้รับยาไซโดวูดีนในหญิงตั้งครรภ์ที่ติดเชื้อเอช ไอ วี-1 จากการศึกษาพบว่าหญิงตั้งครรภ์ที่เริ่มรับประทานยาไซโดวูดีนเมื่ออายุครรภ์ 28 สัปดาห์มากกว่าการเริ่มยาไซโดวูดีนเมื่ออายุครรภ์ 35 สัปดาห์มีผลในทางลบชั่วคราวต่อกระบวนการเปลี่ยนแปลงของตัวแปรทางด้านโลหิตวิทยาชั่วคราว ซึ่งกลับตรงกันข้ามกับเมื่อคลอด ถึงแม้ว่าได้รับยาไซโดวูดีนอย่างต่อเนื่อง ผลจากการวิจัยนี้ทำให้แน่ใจถึงความปลอดภัยของการเริ่มรับประทานยาไซโดวูดีนเพื่อการป้องกันในระหว่างตั้งครรภ์โดยเร็วเพื่อการป้องกันการถ่ายทอดเชื้อเอช ไอ วีจากมารดาสู่ทารกได้มากที่สุด

ท่านสามารถอ่านข้อมูลเพิ่มเติมได้จาก Haematological safety of perinatal zidovudine in pregnant HIV-1- infected women in Thailand: secondary analysis of a randomized trial. [pubmed.org]

การเจริญเติบโตทำให้เด็กที่ไม่ติดเชื้อไวรัสภูมิคุ้มกันบกพร่องที่ได้สัมผัสยาไซโดวูดีนระหว่างตั้งครรภ์และคลอดสำหรับการป้องกันการถ่ายทอดเชื้อไวรัสที่ทำให้ภูมิคุ้มกันบกพร่องจากมารดาสู่ทารก

วัตถุประสงค์ของการวิจัยนี้คือเพื่อศึกษาผลของการสัมผัสยาไซโดวูดีนในครรภ์และหลังคลอดที่มีต่อความเจริญเติบโตของเด็กที่ไม่ติดเชื้อเอช ไอ วีที่คลอดจากมารดาที่ติดเชื้อเอช ไอ วี จากการวิจัยพบว่าถึงแม้ว่าการที่ทารกในครรภ์ได้สัมผัสยาไซโดวูดีนเป็นเวลายาวนานขึ้นอาจทำให้มีผลด้านลบต่อน้ำหนักแรกคลอด อย่างไรก็ตามขนาดของผลกระทบนี้น้อยและค่อย ๆ ลดลงไป ระยะเวลาทั้งหมดหรือระยะเวลาหลังคลอดของการสัมผัสยาไซโดวูดีนไม่มีความสัมพันธ์กับการเปลี่ยนแปลงค่า Z-score ของทารกตั้งแต่อายุ 6 สัปดาห์ – 18 เดือน

ท่านสามารถอ่านข้อมูลเพิ่มเติมได้จาก Growth of human immunodeficiency virus-uninfected children exposed to perinatal zidovudine for the prevention of mother-to-child human immunodeficiency virus transmission. [pubmed.org]